Waterpolo


Toen mijn zus via de sportpas haar eerste les waterpolo had en ik mee mocht om te kijken, wist ik het al: ik wilde op waterpolo. Helaas moest ik eerst mijn A en B -zwemdiploma behalen. Gelukkig duurde dat niet zo lang: toen ik mijn A en B had, was ik 5 jaar oud.


Ik ging op waterpolo bij Z.V. Hoorn, waar ik nog steeds de sport beoefen. In mijn eerste jaar mochten we nog geen wedstrijden spelen: dit omdat we niet een volledig team hadden. Dus hebben we het hele jaar alleen maar getraind.


Dat vond ik toen best stom want het leek me echt gaaf om doelpunten te maken. Maar om doelpunten te kunnen maken moest je eerst trainen, anders kwam je niet zo ver. Na een jaar trainen kwam ik in een team dat al een jaar ervaring had, dus moesten we tegen grotere kinderen spelen.


Na enkele jaren was ons team met een paar spelers gegroeid en waren we best wel goed geworden. Dus werden we geen laatste meer, maar we waren ook nog geen eerste. In het tweede seizoen ging alles hartstikke goed.


We maakten er al wat meer een teamspel van en de passes kwamen aan. Dit jaar werden we zelfs kampioen! Toen kwam er een Noord-Hollandse selectie, waar ik enkele jaren bij heb gezeten, in zowel het B als het A -team.


Nadat dat was gestopt, ben ik naar een andere club gegaan, om mijzelf te verbeteren en het hoogste niveau te behalen. Dit heeft echter niet lang geduurd. Ik ben nadat ik daar anderhalf jaar gespeeld had en kampioen was geworden, toch weer teruggegaan naar Z.V. Hoorn.


Ik ben gaan trainen bij heren 1 en toen ik 15 was, daarin gedebuteerd. Op dit moment speel ik regelmatig met het Heren 1 -team mee, en in mijn eigen team, Jongens onder 19.